Na papierze n8n, Make i Zapier robią to samo: łączą programy, które same z siebie nie wymieniają danych, i przejmują powtarzalne czynności biurowe. Różnice zaczynają się poza materiałami reklamowymi, w trzech miejscach: w modelu kosztów, w tym, gdzie fizycznie przebywają Twoje dane, oraz w suficie możliwości, o który uderzysz przy pierwszym nietypowym wymaganiu.
Piszę z pozycji kogoś, kto po dwudziestu latach w IT wybrał n8n do własnej pracowni i buduje w nim przepływy codziennie. Ten wybór nie był bezwarunkowy. Bywają projekty, przy których doradzam klientowi Make’a albo Zapiera, i w tym tekście opisuję, kiedy tak robię.
Czym różnią się n8n, Make i Zapier?
Najkrócej: Zapier i Make działają wyłącznie w chmurze dostawcy i rozliczają Cię z drobnych jednostek pracy, a n8n możesz uruchomić także na własnym serwerze i wtedy za liczbę uruchomień nie płacisz wcale. Zapier nalicza każde wykonane zadanie, czyli pojedynczy krok automatyzacji. Make liczy operacje. n8n w wersji chmurowej rozlicza całe wykonania przepływu, bez względu na to, ile kroków zadzieje się w środku.
| Kryterium | Zapier | Make | n8n |
|---|---|---|---|
| Model cen | opłata za każde zadanie (krok) | opłata za każdą operację | opłata za wykonanie przepływu; na własnym serwerze bez opłat za wykonania |
| Hosting | chmura dostawcy | chmura dostawcy | chmura dostawcy albo własny serwer |
| Dane | na serwerach dostawcy | na serwerach dostawcy | u dostawcy albo w całości u Ciebie |
| Krzywa nauki | najłagodniejsza | umiarkowana | najbardziej stroma, wymaga podstaw technicznych |
| Nietypowe integracje i własny kod | krok z kodem, mocno limitowany | moduł HTTP, bez pełnego węzła kodu | pełny węzeł kodu (JavaScript, Python), dowolne API |
| Limity | zadania i liczba przepływów według planu | operacje i transfer danych według planu | w chmurze wykonania; na serwerze tylko wydajność maszyny |
Krzywa nauki układa się w tej samej kolejności. Zapiera obsłuży osoba, która sprawnie porusza się po arkuszu kalkulacyjnym. Make wymaga zrozumienia, jak dane płyną między modułami scenariusza. n8n zakłada, że pojęcia takie jak JSON czy API nie są Ci obce, i w zamian oddaje pełną kontrolę nad każdym krokiem.
Co jest lepsze: Make czy n8n?
Zależy od miejsca, w którym jesteś. Make jest lepszy dla osób nietechnicznych i na szybki start w chmurze: scenariusz klikasz w wizualnym edytorze i pierwsza automatyzacja działa jeszcze tego samego dnia. n8n jest lepszy, gdy liczysz koszty przy skali, chcesz trzymać dane u siebie albo wiesz, że przyjdzie moment na dopisanie własnego kodu.
Granica przebiega przez wolumen. Przepływ, który raz dziennie przenosi zgłoszenie z formularza do CRM, kosztuje w Make’u niewiele i nie widzę powodu, żeby go przenosić. Przepływ, który co kwadrans przetwarza setki rekordów, pochłania operacje hurtowo, a rachunek rośnie razem z Twoim biznesem. W n8n na własnym serwerze ten sam wzrost ruchu nie zmienia kosztów narzędzia; płacisz za serwer i za czas osoby, która go utrzymuje.
Kiedy Zapier nadal wygrywa?
Przy pojedynczych spinkach między popularnymi aplikacjami SaaS. Zapier ma największy w tej trójce katalog gotowych integracji, liczony w tysiącach aplikacji, i najkrótszą drogę od rejestracji do działającej automatyzacji. Jeśli zgłoszenie z formularza ma trafiać do arkusza i na Slacka, a rozbudowy nie planujesz, Zapier załatwi to szybciej niż n8n i prościej niż Make.
Za tę wygodę zapłacisz najwięcej. Rozliczanie każdego zadania z osobna sprawia, że przy rosnącym wolumenie Zapier drożeje szybciej niż obaj konkurenci, więc do masowego, regularnego przetwarzania danych wybieram inne narzędzia.
Czy n8n jest już nieaktualny?
Przeciwnie, projekt rozwija się szybko. Kod jest otwarty, nowe wydania wychodzą co tydzień, a ostatnie wersje dołożyły węzły do pracy z modelami językowymi i agentami AI. Patrząc na funkcje, trudno dziś wskazać obszar, w którym n8n odstaje od Make’a czy Zapiera; częściej bywa odwrotnie.
Pytanie bierze się, moim zdaniem, z pomylenia niszowości z zastojem. W Polsce o n8n przez lata pisało niewielu autorów i kursów po polsku niemal nie było, więc cisza w rodzimym internecie wyglądała jak cisza wokół projektu. W tym samym czasie społeczność rosła, a firmy przenosiły do n8n automatyzacje, które przestały mieścić się w limitach planów SaaS.
Co wybrać dla polskiej firmy? Moja praktyka
Decyzję rozkładam na cztery sytuacje, które powtarzają się u moich klientów.
- Mała firma bez działu IT: zacznij od Make’a albo Zapiera. Pierwsza automatyzacja ma zarobić na siebie i przekonać Cię do podejścia, a nie stawiać Cię przed konfiguracją serwera.
- Dane wrażliwe i procesy czułe na RODO: n8n na własnym serwerze. Dane klientów albo pacjentów nie opuszczają Twojej infrastruktury, co skraca analizę prawną i listę podmiotów przetwarzających.
- Rosnąca liczba wykonań: w Zapierze i Make’u rachunek rośnie razem z ruchem, w n8n na własnym serwerze pozostaje stały. Gdy przez automatyzację przechodzi codzienny ruch całej firmy, ta pozycja w budżecie zaczyna przesądzać o wyborze.
- Nietypowe systemy, ERP i stare API: n8n z węzłem kodu. Gotowej integracji zwykle brakuje, a węzeł HTTP plus kilkanaście linijek JavaScriptu domykają temat. Przykład takiego wdrożenia opisałem w przewodniku integracja n8n z ERP.
A jeśli n8n dopiero pojawił się na Twoim radarze, zacznij od podstaw: zebrałem je w tekście n8n — co to jest i jak działa.
Nie musisz wybierać sam. Rozmowę z klientem zaczynam od procesu: co ma przestać zajmować Twój czas i ile kosztują błędy przy ręcznym przepisywaniu danych. Platformę dobieram na końcu, czasem inną, niż klient zakładał na starcie. Jeśli wolisz skrócić tę drogę, pomagam dobrać i wdrożyć automatyzację od analizy po działający, utrzymywany przepływ.